In het kort
- De PPWR kent geen drempel voor omzet of aantal werknemers. Als je verpakkingen maakt, importeert, distribueert of als fulfilmentdienstverlener verzendt die op de EU-markt worden gebracht, gelden de productvereisten ook voor jou.
- Micro-ondernemingen zijn alleen in bepaalde artikelen vrijgesteld: bij de hergebruikdoelen, bij de navulplichten voor eindverkopers en in één specifiek geval waarin de verplichtingen van de fabrikant naar de leverancier verschuiven.
- Als de PPWR in 2026 voor je geldt, valt dat mee. Op dit moment moet je aan drie verplichtingen voldoen, de rest volgt in 2028 en 2030.
Maak, importeer, distribueer of verzend je als fulfilmentdienstverlener verpakkingen die op de EU-markt worden gebracht, of ben je producent in het kader van de uitgebreide producentenverantwoordelijkheid, dan geldt de PPWR voor je. Verordening (EU) 2025/40 is sinds 12 augustus 2026 van toepassing, en of je eronder valt, hangt af van je rol in de verpakkingsketen en niet van de omvang van je bedrijf. Er is geen algemene drempel voor omzet of aantal werknemers. Anders dan bij de CSRD gelden de productvereisten dus ook voor een kleine verpakkingsproducent. Om te bepalen of de PPWR voor jou geldt, kijk je niet naar hoe groot je bedrijf is, maar naar wat je met verpakkingen doet en of die verpakkingen op de EU-markt terechtkomen.
Wat is de toets precies?
De toets bestaat uit twee vragen, en je moet beide met ja beantwoorden.
Komt er door wat jij doet verpakking op de EU-markt? Het gaat erom dat de verpakking in de EU op de markt wordt gebracht, niet of ze in de EU is gemaakt. Een importeur die gevulde of lege verpakkingen de EU binnenbrengt, moet aan dezelfde productvereisten voldoen als een verpakkingsproducent in België.
Welke rol heb je? De verordening noemt fabrikanten, importeurs, distributeurs, fulfilmentdienstverleners en producenten in het kader van de uitgebreide producentenverantwoordelijkheid. Bij elke rol horen andere plichten, en veel bedrijven hebben meer dan één rol. Een merkeigenaar die bepaalt hoe de verpakking eruitziet, een deel ervan importeert en online verkoopt, kan drie rollen tegelijk hebben.
De grootte van je bedrijf speelt in deze toets geen rol. Wie zegt dat je bedrijf te klein is voor de PPWR, heeft het over een andere verordening.
Welke verplichtingen horen bij welke rol?
| Rol | Typisch bedrijf | Wat de verordening van je vraagt |
|---|---|---|
| Fabrikant | Verpakkingsproducent, drukkerij, spuitgieterij | De productvereisten voor de verpakking zelf: nu de eisen aan stoffen, later ook recyclebaarheid, gerecycled materiaal, minimalisatie en etikettering |
| Importeur | Iedereen die verpakkingen of verpakte producten de EU binnenbrengt | Dezelfde productvereisten, voor verpakkingen die je niet zelf hebt gemaakt |
| Distributeur | Groothandel, retailer, eindverkoper | Eisen bij het op de markt aanbieden van verpakkingen, plus de navul- en hergebruikplichten voor eindverkopers |
| Fulfilmentdienstverlener | Externe partij die opslag en verzending verzorgt | Wordt uitdrukkelijk genoemd, zodat een pakket niet buiten de regels valt als een verkoper de fysieke afhandeling uitbesteedt |
| Producent voor de UPV | De partij die de nationale regeling aanwijst | Uitgebreide producentenverantwoordelijkheid en inzamel- en statiegeldsystemen, die rond de nieuwe productregels opnieuw worden ingericht |
De rij die de meeste bedrijven over het hoofd zien, is die van de fulfilmentdienstverlener. De PPWR noemt deze partij uitdrukkelijk. Daardoor ontstaat er geen gat in de regels als een verkoper de fysieke afhandeling van zijn pakketten uitbesteedt.
Zijn micro-ondernemingen vrijgesteld?
Nee. Dit is het misverstand dat bedrijven de meeste tijd kost.
De PPWR bevat geen algemene vrijstelling voor kleine bedrijven. Wel staan er in een aantal artikelen gerichte uitzonderingen. Die zijn allemaal gedefinieerd met een verwijzing naar Aanbeveling 2003/361/EG, zoals die gold op 11 februari 2025. Het gaat om de hergebruikdoelen in artikel 29, de navul- en hergebruikplichten voor eindverkopers in de artikelen 32 en 33, en een verschuiving van de verplichtingen van de fabrikant als een micro-onderneming die merkeigenaar is, wordt beleverd door een leverancier uit dezelfde lidstaat.
Kijk ook naar wat niet op die lijst staat. De beperkingen voor stoffen die sinds 12 augustus 2026 gelden, staan er niet op, en de regels voor milieuclaims evenmin. Een verpakkingsproducent met drie medewerkers die verpakkingen voor levensmiddelen maakt, moet dus aan beide voldoen.
Aan welke verplichtingen moet je nu al voldoen als je eronder valt?
Aan minder dan de berichtgeving doet vermoeden. Het is nuttig om de verplichtingen die nu al gelden te scheiden van de verplichtingen waar veel over wordt geschreven, maar die pas later ingaan.
Van kracht sinds 12 augustus 2026. Verpakkingen die met levensmiddelen in contact komen, mogen niet op de markt worden gebracht als ze PFAS bevatten op of boven de grenswaarden van artikel 5(5): 25 ppb voor elke afzonderlijke PFAS bij gerichte analyse, 250 ppb voor de som van de gericht geanalyseerde PFAS, en 50 ppm voor alle PFAS inclusief polymere PFAS. Volgens artikel 5(4) mag de som van lood, cadmium, kwik en zeswaardig chroom in een verpakking of een verpakkingsonderdeel niet hoger zijn dan 100 mg/kg, en volgens artikel 5(1) moet je zorgwekkende stoffen tot een minimum beperken. Artikel 14 beperkt milieuclaims over eigenschappen van verpakkingen waarvoor de PPWR zelf eisen stelt. Je mag zo'n claim alleen doen als de verpakking beter scoort dan de minimumeis die geldt. Je moet vermelden of de claim gaat over de verpakkingseenheid, een deel ervan of alle verpakkingen die je op de markt brengt. En je moet de claim onderbouwen in de technische documentatie van bijlage VII.
Nog niet van kracht. Geharmoniseerde etikettering volgt in 2028. De eisen voor recyclebaarheidsklassen, een minimumaandeel gerecycled materiaal, minimalisatie van verpakkingen, de verboden verpakkingsvormen in bijlage V, de hergebruikdoelen en de maximale verhouding lege ruimte gaan in 2030 in. Voor elk van die eisen geldt de datum in 2030 of een aantal jaren na de betreffende uitvoeringshandeling, afhankelijk van wat het laatst valt.
Heb je gelezen dat de lege ruimte in e-commercepakketten vanaf 2026 maximaal 40 procent mag zijn? Dan kloppen zowel het percentage als de datum niet. Artikel 24(1) legt de maximale verhouding lege ruimte vast op 50 procent. Die eis geldt vanaf 1 januari 2030 of drie jaar na de inwerkingtreding van de uitvoeringshandeling die de Commissie op grond van artikel 24(2) vaststelt, afhankelijk van wat later is. De Commissie hoeft die uitvoeringshandeling pas uiterlijk 12 februari 2028 vast te stellen.
Wat doe je als je eronder valt?
Je doet drie dingen, in deze volgorde. Geen daarvan is een rapport.
Zoek uit wat er in je verpakkingen zit. Of je aan de eisen voor stoffen voldoet, bepaal je aan de hand van verklaringen van je leveranciers en, voor verpakkingen die met levensmiddelen in contact komen, met laboratoriumanalyses. Weet je niet wat een bepaalde materiaalsoort bevat, dan kun je ook niet vaststellen of je aan artikel 5 voldoet.
Controleer elke milieuclaim die je nu over je verpakkingen doet. Artikel 14 geldt al, en het is de verplichting die bedrijven het vaakst nu al overtreden. Claims blijven namelijk vaak op de verpakking staan terwijl het bewijs erachter niet meer klopt. In onze checklist voor claims lees je hoe je een claim in de praktijk moet onderbouwen.
Leg de gegevens over de materiaalsamenstelling één keer goed vast. De eisen voor 2030 gaan over gerecycled materiaal per polymeer, recyclebaarheidsklasse en minimalisatie. Voor alle drie heb je dezelfde gegevens nodig over de materialen die je inkoopt. Diezelfde gegevens heb je ook nodig voor een productvoetafdruk als een klant daarom vraagt. Als je ze twee keer apart verzamelt, maak je kosten die je had kunnen vermijden.
Wat doe je als je er niet onder valt?
Kijk dan nog eens vanuit het perspectief van je klanten. Ook als de verordening niet voor jou geldt, kunnen zij wel om gegevens vragen.
Lever je materialen of onderdelen aan een bedrijf dat wel onder de PPWR valt, dan moet dat bedrijf het bewijs voor artikel 5 en artikel 14 van jou krijgen. Zo'n verzoek komt dan niet als wettelijke verplichting, maar als vragenlijst voor leveranciers. Dat is hetzelfde patroon dat we beschrijven in wat een value chain cap doet met ESG-vragen.
Moet je een CO2-voetafdruk berekenen als je onder de PPWR valt?
Nee. De PPWR bevat geen enkele verplichting om broeikasgassen te berekenen. Je hoeft geen voetafdruk, geen inventarisatie en geen productvoetafdruk op te stellen. De PPWR gaat over materialen en afval. De regels komen vaak terecht bij dezelfde persoon die ook de vragenlijsten over CO2 invult, en daardoor worden de twee vaak door elkaar gehaald.
Er is wel een verband: de gegevens overlappen. De materiaalsamenstelling en het aandeel gerecycled materiaal per polymeer of materiaalsoort zijn precies de gegevens die je nodig hebt voor een EPD of een productvoetafdruk. Het werk dat je voor de PPWR doet, kun je dus ook gebruiken voor een EPD of productvoetafdruk. Het Hedgehog-platform berekent de CO2-voetafdruk van je organisatie en meldt op de platformpagina 5.000+ gebruikers. Neem niet aan dat het platform ook de PPWR afdekt. Een reviewer van een middelgroot bedrijf schreef in juni 2026 op G2 dat het platform minder compleet is als breed ESG-rapportageplatform en geen functie heeft voor het beheer van databronnen. Voldoen aan de PPWR is een kwestie van documentatie en specificaties, en daar is CO2-software niet voor bedoeld.
Bronnen: Verordening (EU) 2025/40 (PB L, 2025/40, 22 januari 2025), nieuwsbericht van de Europese Commissie van 11 augustus 2026, Hedgehog platform, Hedgehog op G2. Gelezen op 28 augustus 2026 en opnieuw gecontroleerd op 17 september 2026, zonder wijzigingen.
Feiten op deze pagina zijn voor het laatst geverifieerd op 2026-09-17.
