In het kort
- Het misverstand dat de meeste kosten veroorzaakt, is het criterium voor het balanstotaal. Dat criterium bestaat niet, en het bedrag van 225 miljoen euro komt nergens in de richtlijn voor.
- Adviseurs presenteren geschrapte verplichtingen nog steeds als verplichtingen die eraan komen: rapportage door beursgenoteerde mkb-bedrijven, sectorspecifieke standaarden en redelijke assurance.
- Als leverancier heb je geen enkele verplichting onder de CSRD, en als je niet meer dan gemiddeld 1.000 werknemers hebt, mag je volgens de wet bepaalde vragen weigeren.
Veel van wat er over de verplichtingen onder de CSRD wordt geschreven, beschrijft een versie van de regels die inmiddels is geschrapt. De meest gemaakte fout is een toets met drie criteria, waaronder het balanstotaal, waardoor bedrijven denken dat ze moeten rapporteren terwijl ze dat helemaal niet hoeven. In werkelijkheid bestaat er geen criterium voor het balanstotaal en hoeft een bedrijf niet aan twee van drie criteria te voldoen. Beursgenoteerde mkb-bedrijven vallen niet onder de CSRD, en er komt geen verplichting voor redelijke assurance of voor sectorspecifieke standaarden. De vereenvoudigde standaarden zijn bovendien nog geen wet. Hieronder bespreken we acht beweringen die je tegenkomt, toetsen we elke bewering aan de vastgestelde wettekst en lees je wat je anders moet doen als je ze niet meer aanneemt.
Moet je volgens de CSRD aan twee van de drie criteria voldoen?
Nee. Die toets staat niet in de CSRD, en heeft er in deze vorm ook nooit in gestaan.
Artikel 19a, lid 1 en artikel 29a, lid 1 van de jaarrekeningrichtlijn, zoals vervangen bij Richtlijn (EU) 2026/470, gelden voor ondernemingen die in het boekjaar een netto-omzet van meer dan 450 000 000 EUR en gemiddeld meer dan 1 000 werknemers hebben. Het gaat dus om twee criteria die met "en" zijn verbonden, en een onderneming moet ze allebei overschrijden.
De regel met twee van drie criteria komt uit een andere bepaling: de definitie van een grote onderneming in artikel 3, lid 4 van dezelfde richtlijn. Daar ligt de grens voor het balanstotaal op 25 miljoen euro. Het Europese jaarrekeningenrecht gebruikt die definitie voor andere doeleinden. Wie haar combineert met de drempels van de CSRD, krijgt een toets die geen enkele wetgever ooit heeft vastgesteld.
Het bedrag van 225 miljoen euro staat in veel gepubliceerde uitleg, en tot augustus 2026 ook in onze eigen gids. In Richtlijn (EU) 2026/470 komt het nergens voor. Zie je het ergens staan, dan heeft de schrijver de tekst niet gecontroleerd aan de hand van het Publicatieblad van de Europese Unie.
Moet een bedrijf dat één van de twee drempels overschrijdt, volgens de CSRD rapporteren?
Nee. Als een bedrijf maar één drempel overschrijdt, hoeft het niet te rapporteren. Deze fout kost bedrijven het meeste geld, omdat ze er CSRD-trajecten door starten die ze niet nodig hebben.
| Het bedrijf | Veelgehoord maar fout antwoord | Juist antwoord |
|---|---|---|
| 2 miljard euro omzet, 600 werknemers | Valt eronder, want het is een groot bedrijf | Valt erbuiten, want het blijft onder de drempel voor het aantal werknemers |
| 4.000 werknemers, 300 miljoen euro omzet | Valt eronder, gezien het aantal werknemers | Valt erbuiten, want het blijft onder de omzetdrempel |
| 400 miljoen euro omzet, 900 werknemers, groot balanstotaal | Valt eronder vanwege het balanstotaal | Valt erbuiten, want er bestaat geen criterium voor het balanstotaal |
| 600 miljoen euro omzet, 1.200 werknemers | Valt eronder | Valt eronder, vanaf boekjaar 2027 |
Overweging 7 van Richtlijn (EU) 2026/470 omschrijft de groep bedrijven op dezelfde manier als de artikelen: een netto-omzet van meer dan 450 000 000 EUR en gemiddeld meer dan 1 000 werknemers.
Moeten beursgenoteerde mkb-bedrijven volgens de CSRD rapporteren?
Nee, en ze hoeven dat ook later niet te doen, al staat dat in de meeste tijdlijnen nog wel.
Beursgenoteerde mkb-bedrijven zouden eerst vanaf boekjaar 2026 moeten rapporteren. Met de stop-the-clock-richtlijn werd dat uitgesteld tot boekjaar 2028. Daarna heeft Richtlijn (EU) 2026/470 deze groep volledig geschrapt, en daarmee ook artikel 29c van de jaarrekeningrichtlijn, dat de Commissie de bevoegdheid gaf om een aparte standaard voor beursgenoteerde mkb-bedrijven vast te stellen. In overweging 21 staat dat de richtlijn mkb-bedrijven waarvan de effecten zijn toegelaten tot de handel op een gereglementeerde markt in de Unie, uitsluit van de regels voor duurzaamheidsrapportage.
Je hoeft je dus nergens meer op voor te bereiden. Werkt je broker of je adviseur voor de beursnotering nog toe naar een deadline in 2028 voor beursgenoteerde mkb-bedrijven, dan kun je daarmee stoppen, want die deadline staat niet meer in de wettekst.
Moet je volgens de CSRD overstappen op redelijke assurance?
Nee. Controleer dit in je eigen projectplan, want sommige bedrijven hebben hun budget op deze verplichting gebaseerd.
Voor de duurzaamheidsrapportage geeft de accountant een oordeel met beperkte assurance, op grond van artikel 34, lid 1, tweede alinea, onder aa) van de jaarrekeningrichtlijn. Richtlijn (EU) 2026/470 heeft de bevoegdheid geschrapt waarmee de Commissie uiterlijk 1 oktober 2028 standaarden voor redelijke assurance zou invoeren. Als reden noemt de richtlijn dat de kosten van assurance anders zouden stijgen. Er is dus geen verplichting tot redelijke assurance, en de wet biedt ook geen basis meer om die later in te voeren.
Wel moet de Commissie uiterlijk 1 juli 2027 geharmoniseerde standaarden voor beperkte assurance vaststellen. Die deadline lag eerst op 1 oktober 2026. Tot die standaarden er zijn, voeren accountants de assurance uit volgens nationale standaarden.
Moet je volgens de CSRD een sectorspecifieke standaard volgen?
Nee. De bevoegdheid om die standaarden op te stellen is geschrapt.
Richtlijn (EU) 2026/470 heeft de derde alinea van artikel 29b, lid 1 van de jaarrekeningrichtlijn geschrapt. Die alinea gaf de Commissie de bevoegdheid om sectorspecifieke rapportagestandaarden vast te stellen, en verplichtte haar om uiterlijk 30 juni 2026 een eerste set op te leveren. Volgens overweging 20 is de alinea geschrapt om te voorkomen dat het aantal verplichte datapunten zou toenemen. De Commissie mag nog wel niet-bindende richtsnoeren per sector publiceren, maar heeft daarvoor geen datum genoemd.
Moet je volgens de CSRD de vereenvoudigde ESRS toepassen?
Nog niet. Hier maken bedrijven op dit moment de meeste fouten, omdat de documenten wel echt bestaan.
De Commissie heeft op 3 juli 2026 twee gedelegeerde handelingen vastgesteld: C(2026) 5010, die de standaarden herziet en vereenvoudigt, en C(2026) 5011, over standaarden voor vrijwillig gebruik. Op 28 augustus 2026 lagen beide nog ter toetsing bij het Europees Parlement en de Raad, en geen van beide was in werking getreden. In de tekst van C(2026) 5010 was de datum van inwerkingtreding zelfs nog niet ingevuld.
De standaarden die nu gelden, staan in Gedelegeerde Verordening (EU) 2023/2772, zoals gewijzigd bij (EU) 2025/1416. Een artikel dat beschrijft wat de vereenvoudigde standaarden van je vragen, bijvoorbeeld de vaak genoemde vermindering van het aantal verplichte datapunten, baseert zich op een toelichting en niet op geldend recht. Richt je rapportage daarom in volgens de versie die nu geldt.
Moet je als leverancier volgens de CSRD de vragen van je klant beantwoorden?
Nee. Je hebt onder de CSRD geen enkele verplichting, tenzij je zelf onder de CSRD valt. Lees je dit als leverancier, dan is dat vrijwel zeker niet het geval.
Wel moet je klant rapporteren over zijn waardeketen, en daarom stuurt hij je een vragenlijst. De richtlijn maakt daar geen verplichting voor jou van. Je klant kan wel commerciële druk uitoefenen, en die druk is echt, maar het blijft een commerciële kwestie.
Sinds februari 2026 kun je je bovendien op de wet beroepen. Heb je gemiddeld niet meer dan 1.000 werknemers en maak je deel uit van de waardeketen van een bedrijf dat onder de CSRD rapporteert, dan ben je een beschermde onderneming. Je hebt dan het wettelijke recht om informatie te weigeren die verder gaat dan de vrijwillige standaarden, als je klant die informatie vraagt voor zijn CSRD-rapportage. Een bepaling in een contract die dat recht opzij zet, is niet bindend. Je klant moet je bovendien laten weten welke delen van zijn verzoek verder gaan dan de standaard.
Deze wettelijke grens betekent niet dat je alles mag weigeren, en als je elke vraag weigert, kun je een klant verliezen. De grens geldt alleen voor verzoeken voor de CSRD-rapportage. Vragen voor due diligence, risicobeheer, aanbestedingen en gewone inkoop vallen er niet onder, en ook niet wat je binnen de vrijwillige standaard al in een contract hebt afgesproken. Waar de grens precies ligt, lees je in ons artikel over wat een klant je niet mag vragen.
Moet je volgens de CSRD VSME gebruiken?
Nee, en VSME is ook iets anders dan de meeste mensen denken.
VSME is een standaard van EFRAG en geen handeling van de Commissie. In het EU-recht heeft VSME op dit moment alleen een plaats via Aanbeveling (EU) 2025/1710 van de Commissie van 30 juli 2025. Die aanbeveling neemt de standaard volledig over en raadt aan hem te gebruiken, maar een aanbeveling is voor niemand bindend. In overweging 16 van de aanbeveling staat dat niet-beursgenoteerde mkb-bedrijven geen assurance hoeven te laten geven op de informatie die ze rapporteren, en dat een eigen verklaring voldoende is.
Er komt wel een wettelijk vastgelegde standaard voor vrijwillig gebruik. Volgens artikel 29ca van de jaarrekeningrichtlijn moet de Commissie standaarden voor vrijwillig gebruik vaststellen op basis van de oorspronkelijke versie van die aanbeveling. C(2026) 5011 is de handeling waarmee de Commissie dat doet. Die lag in augustus 2026 nog ter toetsing en is zo geschreven dat hij geldt voor boekjaren die op of na 1 januari 2027 beginnen. Tot dat moment is de VSME-standaard een verstandige standaard om je rapportage op te baseren, maar geen wettelijke verplichting.
Wat doe je anders als je deze misverstanden loslaat?
Er zijn drie dingen die je anders kunt doen, en het eerste kost niets.
Controleer met je eigen cijfers opnieuw of je onder de CSRD valt. Je valt eronder als je omzet boven 450 miljoen euro ligt en je ook meer dan 1.000 werknemers hebt. Ben je een moederonderneming, dan kijk je naar de geconsolideerde cijfers. Een flink aantal bedrijven dat nu een CSRD-traject uitvoert, valt er niet onder zonder dat te weten.
Haal geschrapte verplichtingen uit je budget. Sectorspecifieke standaarden, redelijke assurance en rapportage door beursgenoteerde mkb-bedrijven zijn drie aparte posten die je vandaag uit je planning kunt schrappen.
Besteed je tijd aan de verplichtingen die overblijven. Val je onder de CSRD, dan heb je een broeikasgasinventarisatie nodig waarover een accountant een oordeel met beperkte assurance kan geven. Voor alle andere bedrijven volstaat een inventarisatie die je elk jaar kunt herhalen en die goed genoeg is om de vragen van klanten te beantwoorden, en dat is veel minder werk. Met een gratis account bereken je een eerste cijfer zonder verkoopgesprek. Het platform heeft meer dan 5.000 gebruikers.
Er is wel één beperking waarvan je moet weten voordat je de resultaten gebruikt in een gesprek met je accountant. Een reviewer van een middelgroot bedrijf gaf ons in juli 2026 op G2 een 4 van de 5. Hij schreef dat gebruikers de toegepaste omrekenfactoren en afstandsberekeningen niet kunnen zien, waardoor hij niet altijd kon nagaan hoe een invoer tot een bepaalde post in het platform had geleid. Moet een accountant een oordeel over je cijfers geven, vraag ons daar dan specifiek naar.
Bronnen: Richtlijn (EU) 2026/470 van 24 februari 2026, Richtlijn (EU) 2025/794, Richtlijn (EU) 2022/2464, Richtlijn 2013/34/EU artikelen 3, lid 4, 19a, 29a, 29b, 29c, 29ca en 34, Gedelegeerde Verordening (EU) 2023/2772, Gedelegeerde Verordening (EU) 2025/1416, Aanbeveling (EU) 2025/1710 van de Commissie, en de Commissiehandelingen C(2026) 5010 en C(2026) 5011. Gelezen tegen de tekst in het Publicatieblad van de Europese Unie en geverifieerd op 28 augustus 2026.
Feiten op deze pagina zijn voor het laatst geverifieerd op 2026-08-28.
