In het kort
- Verpakkingsproducenten krijgen vooral te maken met klanten die om een verklaring per product vragen, niet met een wettelijke rapportagedeadline.
- De materiaalkeuze bepaalt het grootste deel van de CO2-uitstoot, en meer gerecycled materiaal is de belangrijkste manier om die te verlagen.
- Een CO2-voetafdruk van het bedrijf en een EPD zijn twee verschillende producten, dus lees eerst goed wat je klant vraagt voordat je iets koopt.
In de verpakkingsindustrie komt de vraag naar CO2-cijfers meestal van een klant die een verklaring per product wil, en niet van een toezichthouder die een bedrijfsrapport verlangt. Afnemers vragen steeds vaker om een EPD of een vergelijkbaar cijfer per verpakking, per formaat of per duizend stuks. Ze willen dat cijfer hebben op het moment dat ze een specificatie kiezen, en niet pas aan het eind van het jaar. Het overgrote deel van je uitstoot zit in het materiaal dat je inkoopt, per polymeer of per kwaliteit. Energie voor de verwerking en transport zijn veel kleinere posten. Meer gerecycled materiaal gebruiken is de belangrijkste manier om je uitstoot te verlagen. De software moet daarom je materiaalinkoop per kwaliteit kunnen vastleggen en kunnen aantonen waarop een claim over dat materiaal is gebaseerd.
Wie vraagt verpakkingsproducenten om CO2-cijfers, en vanaf wanneer?
De vraag komt vooral van klanten die een verklaring per product willen. De planning hangt daardoor af van je klanten, en minder van de wet.
De verordening verpakkingen en verpakkingsafval (PPWR), Verordening (EU) 2025/40, is sinds 12 augustus 2026 in de hele EU van toepassing. Of je eronder valt, hangt af van je rol in de keten en niet van de omvang van je bedrijf. Ook een kleine verpakkingsproducent moet dus aan de productvereisten voldoen. Op 12 augustus 2026 zijn echter minder regels ingegaan dan de berichtgeving doet vermoeden. Het gaat om grenswaarden voor PFAS in verpakkingen die met voedsel in contact komen, grenswaarden voor zware metalen en een beperking van milieuclaims over verpakkingseigenschappen die de verordening regelt. De eisen waar verpakkingsproducenten de meeste vragen over krijgen, gelden pas vanaf 2030. Dat zijn de indeling in recyclebaarheidsklassen, het minimumpercentage gerecycled materiaal, het beperken van verpakkingen tot het noodzakelijke en de doelen voor hergebruik. Geharmoniseerde etikettering geldt vanaf 2028. Heb je gehoord dat de lege ruimte in pakketten vanaf dit jaar maximaal 40 procent mag zijn, dan klopt dat op twee punten niet. Het maximum is 50 procent, en het geldt op zijn vroegst vanaf 2030.
Artikel 14 is van belang voor de claims die hieronder aan bod komen. Je mag een claim over een verpakkingseigenschap die de PPWR regelt alleen doen als de verpakking beter scoort dan de minimumeis. De onderbouwing moet in je technische documentatie staan.
Wat verpakkingsproducenten nu al wel krijgen, is de vraag om een EPD. Een merkeigenaar die twee leveranciers voor dezelfde specificatie vergelijkt, wil van allebei een cijfer. De producent die dat cijfer kan leveren, krijgt de opdracht. Een producent die dat niet kan, krijgt zes maanden later dezelfde vraag opnieuw.
Een tweede regel raakt je via je klanten. Vanaf 27 september 2026 gelden er regels voor milieuclaims die bedrijven tegenover consumenten doen. De meeste verpakkingsproducenten verkopen aan merken en niet aan consumenten, dus meestal moet het merk de claim op de verpakking in de winkel kunnen verantwoorden, en niet jij. In de praktijk betekent dit dat het merk onderbouwing van jou nodig heeft voordat het gerecycled materiaal, recyclebaarheid of een koolstofarmer alternatief op een verpakking vermeldt. De verplichting ligt bij je klant, maar het verzoek om bewijs komt bij jou terecht. In onze checklist voor claims lees je waaraan die onderbouwing moet voldoen.
Waarom wil de klant een cijfer per product en geen cijfer voor het hele bedrijf?
De klant moet een specificatie kiezen, en daarbij heeft hij niets aan het totaal van je bedrijf.
| Aspect | Voetafdruk van het bedrijf | Voetafdruk van een product of EPD |
|---|---|---|
| Welke vraag het beantwoordt | Hoeveel heeft dit bedrijf in een jaar uitgestoten? | Hoeveel uitstoot hoort bij één eenheid van deze verpakking? |
| Wie erom vraagt | Inkoop, via tenders en vragenlijsten | Productmanagers en merkeigenaren die een specificatie kiezen |
| Welke gegevens nodig zijn | Grootboek, energie, wagenpark | Materialenlijst, gewicht, procesgegevens, allocatieregels |
| Hoe het wordt gemaakt | Met een carbon accounting platform | Met een LCA-studie, meestal met een externe toetsing |
| Hoe vaak het verandert | Eens per jaar | Telkens als de specificatie verandert |
Beide zijn nuttig, en de meeste verpakkingsproducenten hebben uiteindelijk beide nodig. Het gaat mis als je het ene koopt terwijl je klant om het andere vraagt. In deze sector gebeurt dat vaker dan in alle andere sectoren waarover we schrijven.
Waar zit de uitstoot van verpakkingen?
Verreweg het grootste deel zit in de materiaalkeuze. Energie voor de verwerking en transport tellen ook mee, maar zijn veel kleiner.
Dat heeft een duidelijk commercieel gevolg. Omdat het materiaal het grootste deel van de uitstoot veroorzaakt, bepalen vooral jouw inkoop en de specificatie van je klant hoe groot je voetafdruk is. De meeste manieren om je uitstoot te verlagen zijn daardoor ook inkoopbeslissingen en geen aanpassingen in je bedrijfsvoering. De belangrijkste daarvan is meer gerecycled materiaal gebruiken, en daarom komt elk gesprek over CO2 in deze branche daarop uit.
Het betekent ook dat een berekening op basis van uitgaven al snel niet meer volstaat. Twee kwaliteiten van hetzelfde polymeer met dezelfde prijs per ton kunnen een flink verschillende CO2-uitstoot hebben, terwijl een spend-based berekening ze als gelijk weergeeft. Pas als je rekent met het gewicht per kwaliteit, worden de cijfers bruikbaar.
Waar komen de gegevens vandaan?
De gegevens komen uit drie bronnen, en twee daarvan heb je al in huis.
Inkoopgegevens van materiaal per polymeer of per kwaliteit. Dit is de belangrijkste dataset. Je inkoopafdeling heeft deze gegevens al, meestal zowel in tonnen als in euro's. Daarmee heb je een betere uitgangspositie dan de meeste andere branches. Het werk zit niet in het vinden van de gegevens, maar in het consequent indelen van de kwaliteiten.
Energie voor de verwerking. Deze gegevens komen van de meters in de fabriek. Kun je het verbruik per productielijn of per proces uitsplitsen, dan ben je verder dan de meeste bedrijven.
Transport. Dit gaat om de aanvoer van materiaal en de distributie van je producten. De gegevens staan op je vrachtfacturen.
Wat meestal ontbreekt, zijn materiaalgegevens van je eigen leveranciers. Een generieke emissiefactor voor een polymeerkwaliteit is een goed begin. Maar pas met een echt cijfer van je leverancier van kunststofgranulaat of karton kun je twee van je eigen specificaties zinvol met elkaar vergelijken. Om dat cijfer te krijgen, moet je met je leveranciers in gesprek. Software kan dat niet voor je doen.
Wat moet de software kunnen opleveren?
Een verpakkingsproducent heeft vier dingen nodig, in deze volgorde.
Een voetafdruk van de organisatie. Dit is de uitstoot in scope 1, 2 en 3 van het hele bedrijf. Tenders en vragenlijsten van klanten vragen hierom, en al het andere bouwt hierop voort.
Materiaalgegevens per kwaliteit, met leveranciersspecifieke waarden. Je moet kunnen vastleggen hoeveel uitstoot bij de kwaliteit van een bepaalde leverancier hoort, in plaats van het gemiddelde voor dat type materiaal te gebruiken.
Herleidbaarheid naar de bron. Als een klant vraagt hoe je aan een cijfer komt, moet je vanaf het gerapporteerde cijfer kunnen teruggaan naar de inkoopregistratie.
Bewijs voor elke claim die je doet. Presenteer je een specificatie als de optie met minder uitstoot, dan heb je een dossier nodig dat die bewering onderbouwt zodra iemand haar in twijfel trekt.
Wat doet Hedgehog voor een verpakkingsbedrijf?
Het platform begeleidt je bij het opzetten van je inventarisatie volgens het GHG Protocol, bij het plannen van de dataverzameling en bij het opbouwen van de inventarisatie zelf. Voor de opzet is er een AI-assistent, en in het product kun je ook GHG-experts bereiken. Het platform bevat meer dan 20.000 spend-based en activity-based emissiefactoren. Je kunt daarnaast eigen CO2-gegevens van je organisatie of van je leveranciers toevoegen. Zo vervang je een generiek gemiddelde voor een kwaliteit door het echte cijfer van je granulaatleverancier. Met het beheer van meerdere entiteiten breng je verschillende fabrieken onder in één omgeving, met rollen voor data-eigenaren, auditors en managers. Op G2 krijgt het platform een 4,7 van de 5, op basis van 9 reviews. Een gratis account kun je openen zonder verkoopgesprek, en Pro kost vanaf EUR 1.200 per jaar.
Het platform heeft twee beperkingen. De eerste is in deze sector vaak doorslaggevend voor de keuze tussen het platform en een dienst.
Voetafdrukken per product zijn een dienst en geen functie van het platform. LCA's, EPD's, MKI-berekeningen en PCF's levert Hedgehog als consultancy. Het platform berekent de voetafdruk van organisaties. Vraagt je klant om een verklaring per verpakking, dan heb je die dienst nodig. Vraagt je klant om een cijfer voor het hele bedrijf in een vragenlijst, dan is het platform het juiste middel. Veel verpakkingsproducenten hebben beide nodig. Zorg dat je het verschil kent voordat je iets tekent.
Het invoeren van gegevens kost veel werk. Een reviewer uit het segment kleine bedrijven schreef in augustus 2026 op G2 dat alles perfect werkt zodra de gegevens erin staan, en dat het invoeren het lastige deel is. Voor een verpakkingsproducent met honderden kwaliteiten en meerdere fabrieken klopt die beschrijving voor de eerste maand.
Wat moet je als eerste doen?
Lees precies wat je klant vraagt. Vraagt een klant om een EPD, dan volstaat een voetafdruk van je bedrijf niet, hoe goed dat cijfer ook is. Stuurt een klant een leveranciersvragenlijst, dan is een EPD duur en meer dan nodig. Met de grens aan ESG-vragen in de keten kun je beoordelen wat een klant redelijkerwijs van je mag verlangen.
Exporteer daarna je materiaalinkoop van de afgelopen twaalf maanden, in tonnen per kwaliteit. Dat ene bestand vormt de basis van de voetafdruk van een verpakkingsbedrijf, en hoe netjes het is, bepaalt hoe lang het project duurt.
Je kunt een gratis account openen en zonder verkoopgesprek het cijfer voor je bedrijf opbouwen uit je energieverbruik en je inkoop. Ligt de deadline van een klant al vast, neem dan contact met ons op over een voetafdruktraject.
Bronnen: Hedgehog platform, Hedgehog op G2, Hedgehog-feitenbasis per branche, gelezen op 27 augustus 2026. De datums en cijfers van de PPWR en EmpCo zijn gecontroleerd aan de hand van de teksten in het Publicatieblad, gelezen op 28 augustus 2026.
Feiten op deze pagina zijn voor het laatst geverifieerd op 2026-09-17.
